1. ὄρχαμος · orchamos — Beekes
ὄρχαμος [m.] only in the Homeric formulae ὄρχαμος ἀνδρῶν, ὄρχαμε λαῶν, later ὄρχαμος στρατοῦ (A. Pers. 129 [lyr.]), etc.
*ETYM Etymology and meaning debated. Traditionally derived from dpyw with a superlative suffix -μο-, and interpreted as ‘leader’. If inherited, the o-vocalism must be due to ablaut (cf. ὄγμος : yw). Fur: 342 thinks that a-/ 6- (in ἄρχω ὄρχαμος) points to a Pre-Greek word. However, Bechtel … — [Beekes, s.v. ὄρχαμος, p. 1166] 2. ὄρχαμος · orchamos — Chantraine
ὄρχαμος : m., chez Hom. dans les formules ὄρχαμος ἀνδρῶν, ὄρχαμς λαῶν ; Æsch., Pers. 129 ὄρχαμος στρατοῦ, cf. encore AP 11,284. Explication et sens douteux. Bechtel, BB 30, 1904, 270 et Lexilogus 255, influencé par l'expression ἔρκος ᾿Αχαιῶν «rempart des Achéens », évoque ἔρχατος, “do, et ὄρχατος si ce mot veut bien dire «elotüre». Depuis Curtius, le mot a été rapproché de ἄρχω, ἀρχός «chef», avec le suffixe … — [Chantraine, s.v. ὄρχαμος, p. 847]
3. ὄρχαμος · orchamos — Frisk
ὄρχαμος m. bei Hom. nur in den formelhaften ὄρχαμος ἀνδρῶν, ὄρχαμε λαῶν, später ὄ. στρατοῦ (A. Pers. 129 [lyr.]) u.a. — Etymologie und Bed. strittig. Seit alters (s. Curtius 189f.) oft als “"Anführer’ zu ἄρχω gezogen m. superlat. wo-Suffix; der o-Vokal, wenn nicht ablautlich bedingt (z.B. ὄγμος : ἄγω), kann äolisch sein (Kretschmer KZ 36, 268, Brugmann Grundr.? II: 1, 226). Anders Bechtel BB 30, 270 u. Lex. s.v. … — [Frisk, s.v. ὄρχαμος, p. 1404]
4. ὄρχαμος · orchamos — Frisk
ὄρχαμος. Zum Gebrauch bei A. R., Nonn. u.a. Giangrande Herm. 92 (1964) 482 m. A.3. — [Frisk, s.v. ὄρχαμος, p. 2290]
5. ὄρχᾰμος · orchamos — LSJ
leader, chiefleader, chief, early Ep. only in the phrases ὄρχαμος ἀνδρῶν Il. 2.837, al., Hes. Fr. 96.12, ὄρχαμε λαῶν Il. 14.102, al.; the former applied to the swineherd Eumaeus, Od. 14.22, 121, and the cowherd Philoetius, 20.185, 254.—Ep. word, used once by A., ὄ. στρατοῦ Pers. 129 (lyr.); ὄρχαμε τ[όξου] IG 1(2).516: in late Poetry without a gen., AP 11.284 (Pall.).