1. ὅρκος · horkos — Beekes
The corpus record
ὅρκος
orkos
oath
Generated live from the audited corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.
Where it lives
- On the Accession of Alexander 13 · 72.83/10k
- Apollodorus Against Callipus 7 · 33.44/10k
- Against Alcibiades 2 2 · 33.28/10k
- Against Callimachus 11 · 31.03/10k
- Philip's Letter 3 · 21.35/10k
- Defense Against a Charge of Subverting the Democracy 4 · 19.85/10k
- Plataicus 6 · 18.83/10k
- Against Boeotus 1 5 · 18.34/10k
- Against Olympiodorus 6 · 17.1/10k
- Against Philon 3 · 16.5/10k
- Apollodorus Against Timotheus 7 · 16.21/10k
- Against Apaturius 4 · 15.8/10k
Densest 12 of 134 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.
What it meant
2. ὅρκος · horkos — Chantraine
3. ὅρκος · horkos — Chantraine
4. ὅρκος · horkos — Frisk
5. ὅρκος · horkos — Frisk
6. ὅρκος · horkos — LSJ
the object by which one swears, as the Styx among the gods, Στυγὸς ὕδωρ, ὅς τε μέγιστος ὅ. δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι Il. 15.38, cf. 2.755, Hes. Th. 400, 784, 805, h.Cer. 259, Arist. Metaph. 983b31 ; or as Zeus among mortals, Pi. P. 4.167 ; so of things, ὅρκον δʼ ἐνοσφίσθης μέγαν, ἅλας τε καὶ τράπεζαν Archil. 96 ; οἷς ἦν μέγιστος ὅ . .. κύων, ἔπειτα χήν Cratin. 231, cf. Placit. 1.3.8 : hence,
oath, mostly with epith. μέγας, καρτερός, Hom. (v. infr.), etc. ; θεῶν ὅ. an oath by the gods, Od. 2.377; μακάρων ὅ. 10.299, cf. S. OT 647, E. Hipp. 657 ; ὅ. ἐκ θεῶν μέγας A. Ag. 1284 ; ὅ. κατὰ τῶν . . ὀφθαλμῶν Aeschin. 2.153 ; ὅ. πλατύς a firm-based oath, Emp. 30.3 ; ὅρκον ὀμόσαι swear an oath, ὄμοσέν τε τελεύτησέν τε τὸν ὅ. Od. 2.378, etc. ; ὅ. ἀπώμνυ ib. 377, cf. 10.381 ; ἐπὶ δʼ ὅρκον ὀμεῖται Hes. Op. 194 ; κατομόσαι E. IT 790; ὅ. ἐπιορκῆσαι take a false oath, Aeschin. 1.115, etc. ; ὅρκου προ
Ὅρκος, personified, son of Eris, Hes. Op. 804; a divinity who punishes the false and perjured, ib. 219, Th. 231, Orac. ap. Hdt. 6.86.γʹ; Διὸς Ὅ., as servant of Zeus, S. OC 1767 (anap.). (Cogn. with ἕρκος.)
In the wild
- ὅρκος · horkos Aeschylus, Agamemnon 1198
- ὅρκος · horkos Aeschylus, Agamemnon 1284–1285
- ὅρκους · horkous Aeschylus, Agamemnon 1568–1570
- ὅρκου · horkou Aeschylus, Eumenides 217–218
- ὅρκον · horkon Aeschylus, Eumenides 429
- ὅρκοις · horkois Aeschylus, Eumenides 432
6 of 475 attestations shown. Ask for more.
Where it came from
- Treated in Beekes, Etymological Dictionary of Greek (Brill 2010) s.v. ὅρκος (scan pp. 1154-1155; entry #4643).
- Treated in Chantraine, Dictionnaire etymologique de la langue grecque s.v. ὅρκος (scan pp. 837-838; entry #6024).
- Treated in Frisk, Griechisches etymologisches Worterbuch s.v. ὅρκος (scan pp. 1390-1391; entry #4327).
Downloads
Word record (JSON)·Concordance (CSV)·Frequencies (CSV)·Cite (BibTeX)
CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable