1. πάλμυς · palmys — Beekes
πάλμυς, -υδος, -vv [m.]} ‘king’ (Hippon., A. Fr. 437 = 623 Μ, Lyc., AP 15, 25), also PN of a Trojan (N 792). *ETYM Originally a Lydian word (Lyd. gadmdAus). — [Beekes, s.v. πάλμυς, p. 1199]
The corpus record
Πάλμυς
palmus
king
Generated live from the audited corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.
Where it lives
- Iliad 1 · 0.09/10k
What it meant
2. πάλμυς · palmys — Chantraine
πάλμυς, -vBoç : acc. -uv, m. «roi» (Hippon., Æsch. fr. 623, Lyc. 691, AP 15,25). Chez Hom. 11 13,792, nom d'un guerrier de l'armée troyenne, — [Chantraine, s.v. πάλμυς, p. 871]
3. πάλμυς · palmys — Frisk
πάλμυς, -υδος, -ὖν m. “König” (Hippon., A. Fr. 437 = 623 M., Lyk., AP 15, 25), auch N. eines Troers (N 792). — Lydisches 470 πάλος--Πάν Wort (+ αληιλιιά; Anfangszeichen = ky, φῃ ο. ἃ. 7), Β. Masson Hipponax (Et. et Comm. 43, Paris 1962) 103 m. Lit.; dazu noch Kammenhuber ZDMG 112, 383. — [Frisk, s.v. πάλμυς, p. 1441]
4. πάλμυς · palmys — Frisk
πάλμυς. Zum Iydischen Zeichen + 8. zu Ἀπόλλων Nachtr. — [Frisk, s.v. πάλμυς, p. 2292]
5. πάλμῠς · palmys — LSJ
= βασιλεύς, Hippon. 1, 15; epith. of the king of the gods, Zeus, Lyc. 691: gen. πάλμυδος (Dind. for παλάμυδος) A. Fr. 437: acc. Πάλμυν pr. n. in Il. 13.792.
In the wild
- Πάλμύν · Palmyn Iliad 13.792
Where it came from
- Treated in Beekes, Etymological Dictionary of Greek (Brill 2010) s.v. Πάλμυς (scan p. 1199; entry #4799).
- Treated in Chantraine, Dictionnaire etymologique de la langue grecque s.v. Πάλμυς (scan p. 871; entry #6245).
- Treated in Frisk, Griechisches etymologisches Worterbuch s.v. Πάλμυς (scan pp. 1441-1442; entry #4479).