παρακατα-τίθημι · parakata-tithēmi — LSJ
entrust, υἱόν τινι ἐκτρέφειν Charito 8.4: Ep. aor. παρκατέθηκα dub. in Orph. A. 312:—elsewh. in Med., with Ep. aor. παρακάτθετο A.R. 2.504:—deposit oneʼs property with another, entrust it to his keeping, τινί τι Hdt. 3.59, X. HG 6.1.2, Pl. R. 331e sq., cf. Hyp. Lyc. 18, etc.; π. νόμους [φύλαξι] Aeschin. 1.7; παῖδας διδασκάλοις ib. 9; τὸ αὑτοῦ σῶμα τῷ ἵππῳ X. Eq. 4.1; τῷ δήμῳ ἑαυτόν D. Ep. 3.27; τὴν διατριβὴν τοῖς φιλοσοφοῦσιν Epicur. Fr. 217; τοῖς ὑπάτοις τὰ πράγματα Plu. Cic. 15; π. τινί τι τηρ
expose to risk, τὰ σώματα -θέμενοι διακινδυνεύειν Aeschin. 3.180.
Med., trust, c. dat., τῇ πίστει τινός BGU 326.16 (ii A. D.).