παραληρ-έω · paralēr-eō — LSJ
talk nonsense, rave, Hp. Epid. 1.4.10 [1.26.ιʹ], Ar. Eq. 531, Ra. 594, Isoc. 12.23, Pl. Tht. 169a ; ἀκοῦσαι . . , κἂν δοκῇ τις παραληρεῖν D. Prooem. 4; φαίνεται . . ἄττα καὶ τοῖς παραληροῦσιν even to crazy persons, Arist. Rh. 1356b35.