1. παρθεν-εία · parthen-eia — LSJ
virginity, E. Heracl. 592, Tr. 980 :—more freq. παρθενία, Ep. παρθενίη, Sapph. 102, Pi. I. 8(7).48, A. Pr. 898 (lyr.), E. Ph. 1487 (lyr.), Arist. Pr. 894b35, A.R. 2.502, LXX Je. 3.4, Parth. 26.2, Sor. 1.30 ; ἀπὸ τῆς π. or ἀπὸ π., Ev.Luc. 2.36, IG 12(7).395.20 (Amorgos) ; ἐκ π. Plu. Brut. 13, PSI 1.41.5 (iv A.D.) ; of a man, Ach.Tat. 5.20.