1. φάραγξ · pharanx — Beekes
φάραγξ, -αγγος [f.] ‘gully, chasm, deep trench, abyss’ (Alcm., trag., Th, X., etc.).
VAR Also σφάραγγες (H. sine expl.); dogapayos (IL. Plu, Q. Νὰ *DER φαραγγ-ώδης ‘full of gullies’ (Arist., Ὁ. S., etc.), - ίτης [π1.] epithet of the wind lapyx (Arist.), @apayyatov- τῆς φαρέτρας τὸ κάλυμμα “quiver-case’ (H.), φαραγγόομαι in γῆ (ἄρουρα) πεφαραγγωμένη ‘craggy field (caused by the Niley (Hell. pap.). sETYM … — [Beekes, s.v. φάραγξ, p. 1604] 2. φάραγξ · pharanx — Chantraine
φάραγξ, -αγγος : 1. « précipice, gouffre », spécialement «ravin » de montagne, mot ancien et usuel, en prose comme en poésie (Alcm., Æsch., etc.) ; peut désigner la falaise au bord de la mer (Plu.); dit figurément d’un voleur (Ar.) ; par une autre métaphore, « anus » (Sotad.). Dérivés nominaux : Φαραγγίον n., attesté seulement comme toponyme (Procop. Caes.), avec μεσο-φαράγγιον «ravin entre des montagnes» (Gloss.); … — [Chantraine, s.v. φάραγξ, p. 1196]
3. φάραγξ · pharanx — Frisk
φάραγξ, -ayyos f. “Bergschlucht, Kluft, tiefer Graben, Abgrund’ (Alkm., Trag., Th., X. usw. ; zur Bed. Finzenhagen Terminologie 101). — Davon φαραγγ-ὠδης “voll Schluchten’ (Arist., D. S. u.a.), -ίτης m. Bein, des Windes Japyx (Arist.), -αἴον" τῆς φαρέτρας τὸ κάλυμμα H., -όομαι in γῆ (ἄρουρα) πεφαραγγωμένῃ “(vom Nil) zerklüfteter Acker’ (hell. Pap.). -- Bildung wie σῆραγξ, φάλαγξ (s.dd.) u.a. von einem Verb … — [Frisk, s.v. φάραγξ, p. 1963]
4. φάραγξ · pharanx — LSJ
cleft, chasm, ravine, gully, of the cavecleft, chasm, esp. in a mountain side, ravine, gully, Alcm. 60.1 (pl.); φ. πρὸς δυσχειμέρῳ A. Pr. 15, cf. 142 (anap.), al., E. IT 277, X. HG 7.2.13, Thphr. HP 9.5.2 (pl.), Schwyzer 289.161 (Priene, ii B. C.), etc.; πᾶσα φ. πληρωθήσεται LXX Is. 40.4; πάντας . . ἐς φάραγγα ἐσέβαλον Th. 2.67; ἐν πύλαισι γὰρ σταθεὶς φάραγγος of the cave, E. Cyc. 668; φάραγγα δακτύλου πιάσματι σύρει, of shaping a roll before it is baked, Eub. 75.11:—metaph., of Cleon, φάραγγα καὶ Χάρυβδιν ἁρπαγῆς Ar. Eq. 248 (troch.)
II metaph., of the anus, Sotad. 2.2.