ψελλίζω · psellizō — LSJ
falter in speech, speak inarticulately, speak indistinctly, hesitate
falter in speech, speak inarticulately, like a child, ψ. καὶ τραυλίζουσι Arist. HA 536b8:—so in Med., Pl. Grg. 485b, 485c; ψελλίζονται καὶ τραυλίζουσι (-ονται Bonitz), τοῦτο δʼ ἐστὶν ἔνδεια τῶν γραμμάτων Arist. PA 660a26; ψελλιζόμενος τὴν Ἑλλάδα φωνήν Hld. 8.15: metaph., of Empedocles and the early philosophers, speak indistinctly, ἃ ψελλίζεται λέγων Ἐμπεδοκλῆς Arist. Metaph. 985a5; ψελλιζομένῃ ἔοικεν ἡ πρώτη φιλοσοφία περὶ πάντων ib. 993a15; of metals, hesitate to alloy, Id. GC 328b9:—Act. is l
2
metaph., ψελλιζόμενος ἐς τὰ πολεμικά, of a boy soldier, Philostr. Her. 19.2.