ψέφ-ας

ψέφας [n.] ‘gloom, darkness’ (Pi. Fr. 324, H.). “VAR Also ψέφος (H., conj. by Lobeck for ψόφου, σκότου Alc. Z 114). *COMP ψεφο-ειδής = ψεφαρός (Gal.), ψεφ-αυγοῦς: σκοτεινῆς ‘dark’ (H.). eDER ψεφαῖος = σκοτεινός (H.), ψεφηνός (Pi. N. 3, 41; -εννός Porson, -εινός Bergk), ψεφαρός (Hp. apud Gal.) ‘dark, gloomy, claudy’. Uncertain ψάφα: κνέφας and σεῖφα’ σκοτία. Κρῆτες (H.). ᾿ *ETYM A rhyming formation to » … — [Beekes, s.v. ψέφας, p. 1715]

ψέφας : n. (Pi. fr. 824, Hsch.) et ψέφος π. (Alc. 437 L.-P : ψέφους corr. Lobeck pour mss ψόφου, σκότου), φέφος.. κάπνον (Hsch.). Sens : « obscurité, ténèbres ». Composés : _pepo-euêñs glosé par ψεφαρός (Gal), ψεφαυγοῦς ᾿σκοτεινῆς (Hsch.). Dérivés : ψεφηνός (Pi. Ν. 3,41 mss : corrigé ψεφεννός par Porson d'après EM); ψεφαῖον * λυπρόν, σκοτεινόν (Hsch.} ; ψεφαρός « sombre, nuageux » (Hp. ap. Gal.). En outre, gloses … — [Chantraine, s.v. ψέφας, p. 1308]

5. ψηφάς, -άδος m. « prestidigitateur » (Cal. Cod. Asir., tard.) ; 6. adjectifs : φηφικός «comportant des calculs » {Vett. Val.); ψήφινος qualifie un alabastre (AB, Hsch.), une statue de marbre (P. Mag. Par.) : il peut s’agir d'un marbre précieux, ou du poli donné à la pierre ; 7. dénominatif : ψηφόω « orner de pierres » (Lyd.), avec un adjectif verbal -ωτός (inscr. 1°" 8. après, Gloss.), et un abstrait -ootç Î. … — [Chantraine, s.v. ψηφάς, p. 1309]

ψέφας (Pi. Fr. 324, H.), auch ψέφος (H., coni. Lobeck pro ψόφου, σκότου Alk. Z 114) n. “Dunkel, Finsternis’ mit φεφο-ειδής = ψεφαρός (Gal.), yep-avyoös‘ σκοτεινῆς H., ψεφαῖος — σκοτεινός H., ψεφηνός (Pi. N. 3, 41; -εννός Porson, -eıvös Bergk), ψεφαρός (Hp. ap. Gal.) ‘dunkel, finster, wolkig’. Unsicher yaya' κνέφας und σεῖφα" σκοτία. Κρῆτες H. — Reimwort zu κνέφας, 8. ἃ. m. weiterer Lit.; dazu noch Mayrhofer s. ksap … — [Frisk, s.v. ψέφας, p. 2105]

ψέφας. Anläßlich lat. crepusculum behandelt Szemerenyi Studi Pisani III 971-975 auch ψέφας, κνέφας u.a. (mit mancher Hypothese). — [Frisk, s.v. ψέφας, p. 2316]