1. amü-
amü- Pron.-Stamm jener’, im Paradigma mit asau und adas (RV [amim, amüsmai, amüsya, fem. amim, NomAkkPl amüs), AV [AkkPI m. amün, NomAkkPI n. amü] +, usw., s. AiGr III 530ff, Hau, KZ 78 [1963] 121f; NomPl m. ami, Gen amisam [RV +], s.u.); amütas von dort her (RV +), amütra dort (AV +), amüthä auf jene Weise (Br.), amuya auf jene Art, so oder so {RV +), amürhi zu der Zeit, dann (Br.). - Mi., ni, Tu 568, 972. - Auf … — [Mayrhofer, s.v. amü-, p. 153]