1. َتهَرثِ-
atharvi- (°vyam), s.u. atharyü-. atharsyusta-, Ss. ätharvan-. AD 61 AD essen, verzehren (RV + [Präs. ärti, adanti, Partig. adänt-, vgl. J. Narten, Fs Kuiper 15 Anm. 44, Oett 89 und Anm. 14, Kli, KZ 92 (1979) 9, AltarmVerbum 157]), adäna- benagt {RV 4,19,9); Fut. atsyati (Br +), davon *atsyu-, das durch Verbesserung von AVP acchyavo herzustellen ist (Hoffm, MSS 41 [1982] 61), arave zu verzehren (RV +); Pass. adyate … — [Mayrhofer, s.v. atharvi-, p. 115]