1. cäpa-
cäpa- m n Bogen (Mu +, ‘eine Rohrart” TKautl); cäpin- mit cinem Bogen bewaffnet (Mbh) - Nicht erklärt Refcrat unbefrtedigender Wı bırati in KEWAL382 {mat LiL) - Schwerlich zur drav Sippe von ma campı “length, stretch’ usw (DED? 213b, Nr 2433), gegen Bur, BSOAS 12 (1948) 379, day Wöner wie ia ävam 'quiver, bow-string’ stammen vıcl! aus indoar näpa- (DED’ 36a, Nr 390) camara-, s. camara-, 0 111 180 — [Mayrhofer, s.v. cäpa-, p. 219]