1. dära-
dära- ım. (Sg. und Pi.) Ehefrau (Sü +), dürä- f. dss. (AVP [L. Renou, Väk 5 (1957) 87] +); därikä- f. Mädchen, Tochter (KL; Lex. ‘Hure’); daraus retrograd däraka- m. Junge, Kind, Sohn (ep. +). - Mi., nu., ni., pä. dära- m., dära- f. Ehefrau, darikaf. Mädchen, däraka- m. Junge, kati dari verheiratet, guj. dar f. Ehefrau, usw. (Tu 6293f., TuAdd 6294). - Nicht sicher erklärt. Das Maskulinum 4° ist wohl (trotz früher … — [Mayrhofer, s.v. dära-, p. 773]