1. dhänus-
dhänus- n. Bogen (RV [NomAkkög]; nach-rigved. auch dhanusa, dhänünhsi, dhänurbhis; suppletiv mit dhanvan-’ |RV dhanvan-ä, -as ua), AiGr III 318, Hoffm, Spr 20 [1974] 18 = HoffmA 330); dhanväsah- Bogensieger (RV), ugra-dhanvanmit starkem Bogen (RV, AV), dhanväayın- Bogen tragend (Käth +; TS dhanvävin-, AiGr II 2,918); tisr-dhanva- n. drei (Pfeile) und Bogen (TS; 0. I 678), isu-dhanva- n. Pfeil und Bogen (TA); … — [Mayrhofer, s.v. dhänus-, p. 826]