1. eدَ-
eda- m. eine Art Schaf ($rSü), auch edaka- m. (JB +; MK I 119, Mylius); aidaka- vom edaka-Tier herrührend (SB +. s. AiGr 11 2,532). - Mi., ni, Tu 2512. - Vielleicht mit gr ai, arm. ayc "Ziege’ zu verbinden. Dazu K. Janert, bei Thi, Heimat 578 = 44: idg. *aig- (mit Pala tal, s o. unter EJ) hätte in Kasus wie NomSg *aig-s, GenSg *air-eı DatPl *aig-b"ios ved. *eı, *ej-as, *ed-bhyas etc. ergeben, woraudurch … — [Mayrhofer, s.v. eda-, p. 319]