1. ِسُ-
isu- f. m. Pfeil (RV +), isuka- f. Pfeil (AV), isukft- etwa "Pfeilverfertiger’ (RV 1,184,3, s. Old, Not I 181f., Neisser 1,165f.), isumant- mit Pfeilen versehen (RV +; dazu AiGr II 2,883), isu-hasta- Pfeile in der Hand habend (RV,; s.u.), isavya- m. Pfeilschütze (Käth +). - Mi., ni., vgl. pä. isu- m. Pfeil, issatthan. Bogenschützenkunst, issäsa- m. Bogenschütze (*isyv-astra-, °äsa-), khowar wesü Pfeil (*upa-isuka-, … — [Mayrhofer, s.v. isu-, p. 255]