1. sṛj
1. sṛj ( cf. √ 1. 2. sarj) cl. 6. P. ( Dhātup. xxviii, 121 ) sṛjati ( Ved. and ep. also te, and once in AV. sarjati; pf. sasarja, sasṛje [2. sg. accord. to Pāṇ. vii, 2, 65 , sasarjitha and sasraṣṭha, in BhP. once sasarktha]; Vedic forms are sasṛjmahe, jrire, sasṛjyāt, asasṛgram; p. sasṛjāna, q.v. ; …