1. تَلةَ-
talpa- m. Lager, Bett, Ruhesitz, Diwan, Ehebett (AV +; MK 1 301, Hoffm, SII 13/14 [1987] 129), talpa-sivari- f. Adj. auf dem Lager ruhend (RV), talpe-sayd- auf dem Bett liegend (AV; s. AiGr II 1,211), falpya- des (göttlichen Ehe-)Bettes 638 TAY - TAY' würdig (VS, Br; YV + zalpya-, Kaus tälpa- im Ehebett gezeugt [s. auch Sha 135]). - Im Ni. Fortsetzer von *arpa- (und *arpa-da-/-ra-) mit Bedeutungen wie ‘Korb, Falle, … — [Mayrhofer, s.v. talpa-, p. 692]