1. σαρωνίς · sarōnis — Beekes
σαρωνίς, «δος [f.] ‘old hollow oak’ (Call. Jov. 22 etc, H.), also with -o-: σορωνίς: ἐλάτη παλαιά ‘old silver fir’ (H.); cf. δρυμὸς Σόρων (Paus. 8, 23, 8).
*ETYM Acc. to Strémberg 1944: 29, from cap@vec: τὰ τῶν θηρατῶν diva ‘the net of hunters’ (H.), which remains unconvincing in spite of the parallels adduced. Since the variation between a and o cannot be explained as e.g. vowel harmony, we have to assume … — [Beekes, s.v. σαρωνίς, p. 1361] 2. σαρωνίς · sarōnis — Chantraine
σαρωνίς, -{80c : f. « vieux chêne creux » (Call. Zeus 22, poètes alex., Hsch.), aussi σορωνίς ᾿ ἐλάτη παλαιά (Hsch.), pour l'o, cf. Schulze, ΚΙ. Schr. 661; Frisk évoque aussi δρυμὸς Σόρων (Paus. 8,23,8). Ei.: Obscure. Le rapprochement avec σαρῶνες ᾿ τὰ τῶν θηρατῶν λίνα (Hsch.), dont le lemme doit être gâté, n'est pas plausible malgré Strômberg, Woristudien 29. Hypothèse en l'air chez Kalléris, Anciens Macédoniens 1, … — [Chantraine, s.v. σαρωνίς, p. 1009]
3. σᾰρωνίς · sarōnis — LSJ
an old hollow oakan old hollow oak, Call. Jov. 22, Poet. ap. Parth. 11.4, Eleg.Alex.Adesp. 1.10; Hsch. cites also σορωνίς· ἐλάτη παλαιά.