σεύω · seuō — LSJ
poet. Verb (also in Ion. Prose, Hp. and Aret. (v. infr.)), put in quick motion, drive: esp.
hunt, chase, Διωνύσοιο τιθήνας σεῦε κατʼ ἠγάθεον Νυσήϊον Il. 6.133; drive away, σεῦεν κύνας ἄλλυδις ἄλλον πυκνῇσιν λιθάδεσσιν Od. 14.35; σεύοντʼ (3 pl.) ἀγέλας βίᾳ B. 17.10: more freq. in Med., ὡς δʼ ὅτε κάπριον ἀμφὶ κύνες σεύωνται Il. 11.415, cf. 549, 3.26; ὥς τʼ . . ἄγριον αἶγα ἐσσεύαντο κύνες 15.272, cf. 20.148: metaph., σ. κακότητα ἀπὸ καρήνου h.Hom. 8.12; θάμβος με σ. Orph. L. 531.
set on, let loose at, ὅτε πού τις θηρητὴρ κύνας . . σεύῃ ἐπʼ ἀγροτέρῳ συΐ Il. 11.293.
drive or hurry away to or from a place, Αἰνείαν δʼ ἔσσευεν ἀπὸ χθονός 20.325; ἵππους ἐκ πεδίοιο 15.681; [τινὰ] κατʼ Ἰδαίων ὀρέων 20.189: c. inf., [ἡμιόνους] σεῦαν ποταμὸν παρὰ δινήεντα τρώγειν . . drove, Od. 6.89.
set in swift motion, ὅλμον δʼ ὣς ἔσσευε [Πείσανδρον] κυλίνδεσθαι sped him so that he rolled, Il. 11.147; στρόμβον δʼ ὣς ἔσσευε βαλών 14.413; also αἷμʼ ἔσσευα shed blood, 5.208; v. infr. II.1.
Pass. and Med., to be put in quick motion, and so, run, rush, dart or shoot along, ἐπὶ τεύχεα to arms, 2.808; ἐπὶ κοῖτον Od. 14.456; νέρθε δὲ ποσσὶν ἔσσυμαι Il. 13.79; σεύατʼ ἔπειτʼ ἀνὰ ἄστυ 6.505; σεύατʼ ἔπειτʼ ἐπὶ κῦμα Od. 5.51, cf. Il. 14.227; κατʼ ἀμαξιτόν 22.146; παρʼ ἐρινεόν 11.167; ἀμφʼ Ὀδυσῆα ib. 419; ἰθὺς Λυκίων 16.585; διὰ σπέος Od. 9.447; so in Trag., ἐκτόπιος συθείς having gone, departed, opp. παρών, S. OC 119; ἀφʼ ἑστίας A. Pers. 866; ἐκ ναοῦ E. IT 1294; σύθην δʼ ἀπέδιλος ὄχῳ πτερωτ
c. inf., hasten, speed, ὅτε σεύαιτο διώκειν when he hasted to pursue, Il. 17.463; ὄφρα ὕλη σεύαιτο καήμεναι that the wood might begin (cf. Engl. start) to burn, 23.198, cf. 210; ἔσσυται κελαδῆσαι is eager to sing of, Pi. I. 8(7).67.
metaph., to be eager, have longings, θυμὸς ἔσσυται Od. 10.484; esp. in pf. part. ἐσσύμενος used as Adj, v. sub voce. (σεϝ-: σῠ-, from I.-Eur. kyew-: kyǔ-, cf. Skt. cyávati ‘set in motion’, part. Pass. cyutás:—σοῦμαι, etc., perh. contr. fr. *σοοῦμαι( = *σοόομαι, fr. σό(ϝ)ος, q.v.).)