1. σίαλον · sialon — Beekes
σίαλον [n., mJ ‘spittle, slobber’, metaph. ‘joint fluid, synovitis’ (Hp., Pherecr., X., Arist., Hell. and late). «ἣν VAR σίελον (-0¢). *DER σιαλίς: βλέννος ‘slime’ (H.), σιαλώδης ‘like saliva’ (Hp.), σιαλ-ίζω (oteA-) [v.] ‘to form spittle, slobber, foam’ (Hp., Archig.), -ἰσμός [m.] ‘water-brash’ (medic.), -othpiov [n.] ‘bridle-bit’ (Gp.), σίαι: πτύσαι: Πάφιοι ‘to spit (Paph.y (H.), cod. πτῆσαι, cf. Schwyzer: 752". … — [Beekes, s.v. σίαλον, p. 1377]
2. σίαλον · sialon — Chantraine
σίαλον : d'où plus tard σίελον ou -ος m., n. « crachat, salive» (Hp., X., Arist., etc.), aussi «liquide synovial » (Hp.). D'où σιαλίς * βλέννος (Hsch.), cf. Stromberg, Fischnamen 29, σιαλώδης « qui a l'aspect de crachat » ou «de salive » (Hsch.); σιαλίζω «baver, cracher, écumer » (Hp., médec.), avec -1ou6c «salive, baver (médec.), -ἰστῆριον « mors de bride » (Gp.). Composés : σιαλο-ποιός (Xenocr.), -yéoc « qui … — [Chantraine, s.v. σίαλον, p. 1020]
3. σίαλον · sialon — Frisk
σίαλον, oleAov (-ος) n. (m.) “Speichel, Geifer’, übertr. “Gelenkwasser” (Hp., Pherekr., X., Arist., hell. u. sp.) mit orakis‘ βλέννος H., σιαλώδης "speichelartig’ (Hp.), σιαλ-ίξω (σιελ-} “Speiehel, Geifer bilden, sehäumen’ (Hp., Arehig.), -ἰισμός m. “Speiechelfluß’ (Mediz.), -ἰστήριον n. “Gebißstange’ (Gp.). Daneben das Verb σίαι" πτύσαι (eod. πτῆσαι)" Πάφιοι H. (vgl. Schwyzer 752 Α. 4). — Expressiv-volkstürmliehe … — [Frisk, s.v. σίαλον, p. 1671]
4. σίαλον · sialon — Frisk
σίαλον. Zu byz. (δια)σιαίνειν für σικχαίνειν Robertson Glotta 46 (1968) 758. — [Frisk, s.v. σίαλον, p. 2304]
5. σῐᾰλ-ον · sial-on — LSJ
spittle, salivaspittle, saliva, Hp. Aph. 7.16, Pherecr. 69, X. Mem. 1.2.54; σιάλῳ παιδία παραλείφειν Democrates ap. Arist. Rh. 1407a8.
II synovial fluidsynovial fluid, Hp. Carn. 10. [Att. σίαλον, τό, Hellenic σίελος, ὁ, acc. to Moer. p.347P.; the latter occurs LXX Is. 40.15 (neut. σίελον cod.A), Aret. SD 2.2, PMag.Par. 1.132: pl. τὰ σίελα LXX 1 Ki. 21.13.]