σινί-ον

σινίον [n.] - κόσκινον ‘sieve’ (H.). “VAR = σεννίον (PRyl. 139, 9 [I°])? σείνιος τόπος ‘sieving, winnowing area’ (pap. IV°). *DER Aor. σινιάσαι ‘to sift, sieve’ (Ev. Luc. 22, 31, H., Phot. EM, Suid. gloss.), whence otvi-aopa [n.] ‘recrement, detrimentum’, = punapia tod σίτου ‘waste product of grain’ (gloss.), -ατήριον: κόσκινον ‘sieve’ (H.)2 *ETYM A connection with » σήθω, σάω, » διαττάω ‘to sieve’ < PIE … — [Beekes, s.v. σινίον, p. 1385]

σινίον : κόσκινον (Hsch.), cf. σεννίον (P. Ryl. 139, 9, 1er 8. après). Verbe dénominatif : σινιάσαι « cribler, tamiser » (Ev. Luc. 22, 31, Hsch., Phot.) ; d'où σινιατήριον "κόσκινον (Hsch.), σινίασμα ῥυπαρία τοῦ σίτου (Gloss.); p.-ê. aussi σείνιοι τόποι «lieux où l’on bat et crible le grain» (Pap. Strasb, 45, 11, 1ve 5. après). Ce groupe tardif a subsisté en grec moderne, cf. σινί n. «crible, plateau de métal ». … — [Chantraine, s.v. σινίον, p. 1025]