1. Σίσυφος · Sisyphos — Chantraine
Σίσυφος : Sisyphe, fils d'Éole, le plus rusé des humains, un des criminels châtiés aux Enfers. Adjectif Σισύφιος dans Σισυφία χθών (Epigr. ap. Paus.), aussi Σισυφὶς ἀκτῇ, αἴα (Théoc., AP) = Corinthe, Σισυφίδαι « habitants de Corinthe » (Call. fr. 384), -etoc « de Sisyphe » (E. Méd. 405, etc.)}, d'où Σισύφειον n. sanctuaire de Sisyphe; verbe dénominatif otoupllo «se conduire comme Sisyphe » (Phryn. PS 110 Β). Hsch. a … — [Chantraine, s.v. Σίσυφος, p. 1026]
2. Σίσυφος · Sisyphos — Frisk
Σίσυφος m. Sohn des Aiolos, der listigste der Männer, besonders als einer der Büßer der Unterwelt bekannt (seit Il.). Davon Ziovp-ia χϑών = Korinth (Epigr. ap. Paus.), auch -is dxtn, ala (Theok., AP), -sıog "zu S. gehörig’ (E.), -&ıov τι. “Sisyphostempel’ (D. S., Str.); -ἰζω “wie S. handeln’ (Phryn. PS). — Oft mit σοφός verbunden, was sich gewiß hören läßt. Dabei wird das Vorderglied verschieden gedeutet: … — [Frisk, s.v. Σίσυφος, p. 1683]
3. Σίσῠφος · Sisyphos — LSJ
Sisyphus, temple of SSisyphus, Il. 6.153, Od. 11.593: prov., πλείονα δʼ εἰδείης Σισύφου Thgn. 702; μηχαναὶ Σισύφου Ar. Ach. 391; nickname of the Spartan Dercyllidas, X. HG 3.1.8:—Adj. Σῑσύφειος, α, ον, E. Med. 405, etc.; Σισυφία χθών, i.e. Corinth, Epigr. ap. Paus. 5.2.5; Σισυφὶς ἀκτή, αἶα, Theoc. 22.158, AP 7.354 (Gaet.); Σισύφειον, τό, temple of S., D.S. 20.103, Str. 8.6.21.