σῑτ-ίζω · sit-izō — LSJ
feed an infant, Hdt. 6.52, Ar. Eq. 716, Mnesith. ap. Orib. inc. 19.3; κύνας Isoc. 1.29; τοὺς ἀλεκτρυόνας σκόροδα σ. X. Smp. 4.9:—Pass., to be fattened, PCair.Zen. 464.4 (iii B.C.); = σιτέομαι, eat, c. acc., πρῶκας σιτίζεται Theoc. 4.16, cf. Philostr. VA 3.26: metaph., τὸν Ἰσαῖον ὅλον σεσίτισται (of Demosthenes), Pytheas ap. D.H. Is. 4.