σκᾰλ-εύω · skal-euō — LSJ
= σκάλλω, stir, poke, ἄνθρακας Ar. Pax 440; πῦρ μαχαίρᾳ μὴ σ., i.e. donʼt provoke an angry man, Pythag. prov. in Arist. Fr. 197, cf. Plu. Num. 14, Luc. VH 2.28, D.L. 8.17; σ. τὰ ὦτα, τὸ οὖς, Arist. Pr. 960b35, 961a37: abs., of poultry, scratch, Plu. Curios. 2.516d: prov., αἰγὸς τρόπον μάχαιραν ἐσκάλευσά <μοι>, i. e. I have unearthed the weapon for my own destruction, Com.Adesp. 47 D.