1. σκαλμός · skalmos — Chantraine
σκαλμός : m. stolets auquel l'aviron était lié par une courroie de euir, le τροπωτήρ (H. Hom. 7,42, Æsch., E., Arist., ΡΙΡ., etc.), d’où -uiôtov dimin. (Com. Adesp.) ; d'autre part σκάλμη Î. «courte épée, couteau » (5. fr. 620), glosé par Hsch. μάχαιρα Θρᾳκία ce qui ne prouve pas que le mot soit thrace. Et.: Σκαλμός est un terme technique appliqué par le grec dans une innovation à la technique de la rame. 1] est … — [Chantraine, s.v. σκαλμός, p. 1030]
2. σκαλμός · skalmos — Frisk
σκαλμός m. “Ruderpflock’ (ἢ. Hom., A., E., Arist., Plb. n.a.), -μίδιον τι. (Kom. Adesp.). Daneben σκάλμη f. ‘kurzes Schwert, Messer’ (ὃ. Fr. 620, nach H. = μάχαιρα Opaxla). — Eine ganz nahe Entsprechung bietet im Germ. eine Bez. verschiedener gespaltener od. geschnittener Gegenstände: awno. skalm f. “Zinke einer Gabel, Fruchthülse, kurzes Schwert’, schwed. skalm f., "Gabelarm usw.’, nd. schalm “dünner Holzstreifen’, … — [Frisk, s.v. σκαλμός, p. 1688]
3. σκαλμός · skalmos — LSJ
pin, thole, paddlepin or thole to which the Greek oar was fastened by the τροπωτήρ, h.Hom. 7.42, A. Pers. 376, E. Hel. 1598, IT 1347; ὑπομόχλιον ὁ σ. γίνεται Arist. Mech. 850b11; κατὰ σκαλμὸν ἐρέσσειν (opp. paddle) Arr. Ind. 27.5:—of the πριαπίσκος in the βάθρον Ἱπποκράτους, Ruf. ap. Orib. 49.26.6.
II a bank, benchσ. θρανίτης a bank or bench of rowers, Plb. 16.3.4.
III = σκαλισμός I, POxy. 1631.12 (iii A.D.).