1. σκίουρος · skiouros — Frisk
σκίουρος m. “Eichhörnchen” (Opp., Plin.). — Eig. „sich mit dem Schwanze Schatten machend‘“, Bahuvrihi von oxıd und οὐρά (zuletzt Solmsen IF 30, 9f. m. A. 1). Verfehlte Erklärungen bei Βα (abgelehnt). — Daraus mlat. *sceuriolus in frz. ecureuil, engl. squirrdl usw. oxinwv, -wvos m. “Stab, Stock’, auch “Krücke’ (Hdt. 4, 172, Kratin. [lyr.], Ar. [anap.], E. [anap.}, Kall., AP; Hp., Epid. IV2); νν.11. σκήπων (nach … — [Frisk, s.v. σκίουρος, p. 1705]