1. σκῶρ · skōr — Beekes
σκῶρ [n.] ‘muck, excrement’ (Epich.,, Ar., Stratt.). 41Ὲ *sk-6r ‘excrement’> *VAR Or oxwp, cf. Schwyzer: 377 and 384; gen. σκατός (Poll.). COMP As a first member e.g. in σκατο-φάγος ‘muck-eater’, with -Ew (com.). eDER oxwp-ia [f.] ‘metal slags’ (Arist. et al.), see further Scheller 1951: 49; diminutive -idtov, -ιάζω (late) ‘to turn into oxwpia’, -apic [f] ‘stool’ (Ar.), after apic ‘chamber pot’. *ETYM From the PIE … — [Beekes, s.v. σκῶρ, p. 1416]
2. σκῶρ · skōr — Chantraine
σκῶρ : mais σκώρ en dor. (cf. Schwyzer, Gr.Gr. 1,377 et 384) ἢ. «excrément, ordure» (Épich., Ar., Stratt.), gén. σκατός (Poll. 5,91) ; la flexion σκάτος, gén. σκάτους est condamnée par Phrynich. 261, mais σκάτους se lit chez Sophr. 12. Composés : σκατο-φάγος «coprophage » (Épich., Ar., Mén.), τφφαγέω (Antiph.). Avec un premier terme oxwp- : σκωραμίς f. «chaise percée » (Ar.), cf. ἁμίς, Dérivés, tirés de σκώρ : … — [Chantraine, s.v. σκῶρ, p. 1046]
3. σκῶρ · skōr — Frisk
σκῶρ (σκώρ; vgl. Schwyzer 377 u. 384) n. “Kot, Exkrement’ (Epich., Ar., Stratt.), Gen. σκατός (Poll.). Vorderglied u.a. in oxaro-payos "Kotfresser’ mit -ἔω (Kom.). Davon oxwe-ia f. ‘Schlacken von Metallen’ (Arist. u.a.;s. Scheller Oxytonierung 49 m. weiteren Einzelheiten) mit -ἔδιον, -ıddw (spät), -αμίς f. “Nachtstuhl’ (Ar.; nach üsis “Nachtgeschirr’), — Alter schwundstufiger r-n-Stamm, nur im Ablaut vom … — [Frisk, s.v. σκῶρ, p. 1718]
4. σκῶρ · skōr — Frisk
σκῶρ. Anders Pisani Paideia 19 (1964) 280 (mit Fragezeichen). — [Frisk, s.v. σκῶρ, p. 2306]