1. σπατάγγης · spatangēs — Beekes
σπατάγγης, -ov ([m.] ‘kind of sea urchin’ (Sophr. 102, Ar. Fr. 409, Arist.).
VAR πάταγγας [acc.pl.] ‘id.’ (Poll). Note also φατάγγης ‘pangolin’ (Ael.) (Fur: 1115, 164, 281; notin LSJ). *DER σπαταγγίζειν: ταράσσειν ‘to agitate’ (H.). *ETYM Unexplained. Hardly related to σπάω ‘to suck’ (cf. on σπατάλη). The variation shows that the word is Pre-Greek. — [Beekes, s.v. σπατάγγης, p. 1428] 2. σπατάγγης · spatangēs — Chantraine
σπατάγγης, ποὺ : m., sorte d'oursin (Sophr. 102, Ar. fr. 409 {où le mot est dit du sexe de la femme], Arist.) ; aussi acc. pl. πατάγγας (Poll. 6,47). d'où σπαταγγίζειν : ταράσσειν (Hsch.) le sens de ce dénominatif s’explique-t-il par les piquants de l’animal ? — [Chantraine, s.v. σπατάγγης, p. 1053]
3. σπατάγγης · spatangēs — Frisk
σπατάγγης, -ov m. “Art Seeigel’ (Sophr. 102, Ar. Fr. 409, Arist.); πάταγγας Akk. pl. “ds.” (Poll.). — Unerklärtes Fremdwort. Oder zu ondo "saugen? (vgl. zu σπατάλη)ϊ — Daven orarayyileıw‘ ταράσσειν H. — [Frisk, s.v. σπατάγγης, p. 1731]
4. σπατάγγης · spatangēs — LSJ
sea-urchina kind of sea-urchin, Sophr. 102, Ar. Fr. 409, Arist. HA 530b4; πάταγγας acc. pl., Poll. 6.47 (v.l. πάταγα, παταγας).