ταρφ-ύς · tarph-ys — LSJ
thick, close, θρίξ A. Th. l.c.; ταρφέος ἐχέτλης Orac. ap. Luc. JTr. 31: Hom. only uses the pl., ταρφέες ἰοί Il. 11.387, Od. 22.246; ταρφέας ἰούς Il. 15.472; ταρφέες κεραυνοί Hes. Th. 693; ταρφέα δράγματα Il. 11.69: neut. pl. ταρφέα as Adv., ofttimes, often, 12.47, 13.718, 22.142, Od. 8.379: regul. Adv. ταρφέως B. 12.86:—Hom. also has a fem. nom. ταρφειαί and acc. ταρφειάς, so accented by Aristarch. and found in most codd., ταρφειαὶ νιφάδες, κόρυθες, Il. 19.357, 359; ταρφειὰς [νιφάδας] 12.158; τα