τειχ-ίον · teich-ion — LSJ
wall, fence
wall, μέγα τ. αὐλῆς Od. 16.165, 343: used of walls of buildings, not, like τεῖχος, of city walls, v. IG 1(2).373.258, Ar. Ec. 497, V. 1109, Th. 6.66, 7.81, Aen.Tact. 2.2, PHal. 1.88, 91 (iii B.C.), etc.; of a wall as the fence of a field, X. Eq. 3.7, Eq.Mag. 6.5.