τήνελλα

τήνελλα a ritual exclamation, taken from the cult of Demeter in Paros by Archilochos, acc. to sch. Ar. Av. 1764, and used in a poem (τήνελλα καλλίνικε χαῖρ᾽ ἄναξ Ἡράκλεες [τ΄ 119]). «Ὁ» 1480 τηνίκα eDER Thence τήνελλα καλλίνικος ‘hurray! hail! to a victor (Ar.), and τήνελλος ‘to whom one says τήνελλα᾽ (Ar. Eq, 276). *ETYM Origin unknown. — [Beekes, s.v. τήνελλα, p. 1530]

τήνελλα : cri rituel qu’Archiloque aurait emprunté selon la sch. d'Ar. Ois. 1764 au culte de Déméter à Paros (2), ef. fr. 324 W τήνελλα καλλίνικε, χαῖρ᾽ ἄναξ ; d'où τήνελλα ὦ καλλίνικε pour saluer un vainqueur (Ar. Ach, 1227, Qis. 1764); dérivé τήνελλος m. salué par de tels cris (Ar. Cav. 276). Fi,: Ce mot imiterait le prélude du cithariste ou de l’aulète. Voir les données, d’ailleurs confuses, dans l'édition … — [Chantraine, s.v. τήνελλα, p. 1134]

τήνελλα ritueller Ruf, nach Sch. Ar. Av. 1764 von Archilochos aus dem Demeterkult in Paros geholt und in einem Gedicht angewandt (τήνελλα καλλίνιπε χαῖρ᾽ ἄναξ Ἡράκλεες Fr. 119); danach τήνελλα καλλίνικος an einen Sieger („Hurra!, Heil!‘‘; Ar.). Daraus τήνελλος “dem man τ. zuruft’ (Ar. ἔφ. 276). — Ursprung unbekannt; vgl. v. Wilamowitz Glaube 1, 292m. A.1. tnvixa, dor. (Theok.) rarixa “dann, zu dieser Zeit’ (S., A. … — [Frisk, s.v. τήνελλα, p. 1866]