1. τέσσαρες · tessares — Beekes
τέσσαρες, -a [num.] ‘four’ (Hom.). 41Ὲ *k*etuer- ‘four’> eVAR Att. τέτταρες, Ion. Arc. Hell. τέσσερες, Dor. NWGr. tétopec, Aeol. (Hom.) πίσυρες, Lesb. néo(o)upec, Boeot. πέτταρες, *DIAL Myc. qe-to-ro-we /k”etr-Owes/ ‘with four ears’. *COMP As a first member in Hom. τεσσαρά-κοντα, Att. τετταρά-κοντα, Ion. Hell. tecoepa-Kovta, Dor. tetpw-Kovta ‘forty’ also in τεσσαρά-βοιος ‘worth four oxen’ ΟΥ̓ 705), etc. Very … — [Beekes, s.v. τέσσαρες, p. 1522]
2. τέσσαρες · tessares — Chantraine
τέσσαρες, -α : Hom., graphie atticisante pour τέσσερες, cf. Wackernagel, Spr. Unt. 13, poètes, att. τέτταρες, dor., grec du Nord-Ouest τέτορες (Épich., Delphes, etc.}, la forme rérop’(x) d'Hés. Tr. 698, peut être considérée comme un dorisme, cf. Morpurgo-Davies, Οἱ. 42, 1964, 149 ; lesb. πέσ(σ)υρες (Balbilla, Hsch.)}, hom., employé par commodité métrique, πίσυρες (de *kW0j., cf. Lejeune, — 1109 — Phonétique … — [Chantraine, s.v. τέσσαρες, p. 1127]
3. τέσσαρες · tessares — Frisk
τέσσαρες, -a (Hom. [attizistisch für τέσσερες Ὁ Wackernagel Unt. 13]u.a.), att. rerrages,ion. ark. hell. τέσσερες, dor. nw. gr. τέτορες, äol. (Hom.) πίσυρες, lesb. πέσ(σ)υρες, böot. πέτταρες ‘vier’. Als Vorderglied in τεσσαρά-κοντα, att. rerrapd-xovra, ion. hell. τεσσερά-κοντα, dor. τετρώ-κοντα ‘vierzig’; auch in τεσσαρά-βοιος “vier Rinder wert’ (W705; Risch Mus. Helv. 2,19) u.a. Dafür sehr oft rerga-, z.B. … — [Frisk, s.v. τέσσαρες, p. 1855]
4. τέσσαρες · tessares — Frisk
τέσσαρες. Zum angebl. heth. *duiana- “quartus’ Kronasser Studi Pisani II 615ff. — [Frisk, s.v. τέσσαρες, p. 2310]
5. τέσσᾰρες · tessares — LSJ
four, the fourth, the four simple bodies, the four kinds of quality, the four cardinal principlesfour, Od. 9.335, etc.; διὰ τεττάρων the musical interval of the fourth, Damox. 2.55, etc.; τὰ τέσσαρα the four simple bodies of Empedocles, Plot. 6.2.2; the four kinds of quality or four Aristotelian senses of ποιόν, Id. 6.1.10; the four cardinal principles of Epicurus (cf. τετραφάρμακος), Phld. Herc. 1251.11. (Cf. Skt. catvá̄ras (acc. catúras), Lat. quattuor, Lith. keturì, etc.: I.-E. qṷetṷor-.)