death, whether natural or violent, Hom., etc.; τῶν ὑπαλευάμενος θάνατον the death threatened by them, Od. 15.275; ὣς θάνον οἰκτίστῳ θανάτῳ 11.412; θάνατόνδε to death, Il. 16.693, 22.297; θανάτου τέλος, μοῖρα, A. Th. 906 (lyr.), Pers. 917 (anap.), etc.; θανάτου πέρι καὶ ζωᾶς for life and death, Pi. N. 9.29; θ. ἢ βίον φέρει S. Aj. 802; θάνατος μὲν τάδʼ ἀκούειν Id. OC 529; θανάτῳ ἴσον πάθος Id. Aj. 215; ἐν ἀγχόναις θάνατον λαβεῖν E. Hel. 201; πόλεώς ἐστι θ., ἀνάστατον γενέσθαι it is its death, Lycu
in Law, death-penalty, θάνατον καταγνῶναί τινος to pass sentence of death on one, Th. 3.81; θανάτου δίκῃ κρίνεσθαι ib. 57; θανάτου κρίνειν X. Cyr. 1.2.14, Plb. 6.14.6; περὶ θανάτου διώκειν X. HG 7.3.6; πρὸς τοὺς ἐχθροὺς . . ἀγωνίσασθαι περὶ θ. D. 4.47; θ. τῆς ζημίας ἐπικειμένης the penalty is death, Isoc. 8.50; ellipt., παιδίον κεκοσμημένον τὴν ἐπὶ θανάτῳ (sc. στολήν) Hdt. 1.109; τὴν ἐπὶ θ. προσαγαγεῖν τινα Luc. Alex. 44; but δῆσαί τινα τὴν ἐπὶ θανάτῳ (sc. δέσιν) Hdt. 3.119; τὴν ἐπὶ θανάτῳ ἔξοδο
pl., θάνατοι kinds of death, Od. 12.341; the deaths of several persons, S. OT 1200, E. Heracl. 628 (both lyr.); poet., of one person, A. Ch. 53, S. OT 496, El. 206 (all lyr.); οὐχ ἑνός, οὐδὲ δυοῖν ἄξια θανάτοιν Pl. Lg. 908e; πολλῶν θ., οὐχ ἑνὸς ἄξιος D. 21.21, cf. 19.16, Ar. Pl. 483, D.H. 4.24; δεύτερος θ. Apoc. 2.11, cf. Plu. Fac.lun. 2.942f; esp. of violent death, θ. αὐθένται A. Ag. 1572 (lyr.), cf. Th. 879 (lyr.); εἰς θανάτους ἰέναι Pl. R. 399b.
as pr. n., Θάνατος Death, Ὕπνῳ . . κασιγνήτῳ Θανάτοιο Il. 14.231, cf. S. Aj. 854, Ph. 797, etc.; μόνος θεῶν γὰρ Θ. οὐ δώρων ἐρᾷ A. Fr. 161; ὃν [ἰὸν] τέκετο Θ. S. Tr. 834; character in E. Alc.
corpse, θ. ἀτύμβευτος AP 9.439 (Crin.).