1. τῖλος · tilos — Beekes
τῖλος [m.] ‘thin stool, diarrhoea’ (Sophr., Poll.). «Ὁ» «COMP ἱππό-τιλος ‘horse diarrhoea’ (Hippiatr.). *DER τιλάω (often with prefix, e.g. kata-, év-, mpoo-, ano-) [v.] ‘to have a thin stool, to have diarrhoea’ (Ar. Hippon., Hippiatr.), with τίλημα [n.] (EM). Here probably also τίλων, -wvoc [m.] name of a fish in the Thracian Sea Prasias (Hdt., Arist.), see Stromberg 1943: 61f5 cf. also ὀπισθυ-τίλη, Boeot. … — [Beekes, s.v. τῖλος, p. 1536]
2. τῖλος · tilos — Chantraine
τῖλος : m. «selle liquide, diarrhée» (Sophr., Poil.) Composé : ἱππό-τιλος « diarrhée des chevaux » (Hippiair.), ὀπιτθοτίλα nom de la seiche en raison de la liqueur noire qu'elle projette derrière elle (Stratt. 47, 3, Hsch.}, cf. Ar. Ach. 351. Verbe.dénominatif : ττλάω « avoir la diarrhée » (Hippon.}, surtout avec des préverbes : ἀπο- {Hippiatr.), δια- (ibid.), — [Chantraine, s.v. τῖλος, p. 1138]
3. τῖλος · tilos — Frisk
τῖλος m. “dünner Stuhlgang, Diarrhöe’ (Sophr., Poll.), ἱππό-τιλος ‘Pferdediarrhöe’ (Hippiatr.). — Davon τιλάω, öfter m. Präfix, z.B. xara-, ἐν-, προσ-, ἀπο-, “dünnen Stuhlgang haben, bekacken’ (Ar., Hippon., Hippiatr.) mit τίλημα n. (EM). Dazu wahrscheinlich auch τέλων, -wvos m. N. eines Fisches im thrakischen See Prasias (Hdt., Arist.), s. Strömberg Fischn. 61f.; vgl. noch ὀπισϑυ-τίλη, böot. ὀπιτϑο-τίλα f. … — [Frisk, s.v. τῖλος, p. 1872]
4. τῖλος · tilos — Frisk
τῖλος. Gegen Anknüpfung an τἄκω usw., zunächst aus semantischen Gründen, auch gegen Ablaut 2-:t&- Fischer Münch. Stud. 26 (1969) 21-24. — [Frisk, s.v. τῖλος, p. 2311]