1. τίλφη · tilphē — Frisk
τίλφη 5. σίλφη. τιμή». dor. -d f. ‘Schätzung, Preis, Wert, Ehre, Ehrenamt’ (seit Il.); "Entschädigung, Buße, Strafe’ (Hom.; vgl. Adkins Bull. Inst. Class. Stud. 7, 23ff.). Viele Kompp., z.B. τεμ-ωρός (5. bes.), ἄ-τιμος “ehrlos, rechtslos, verachtet’ (seit Il.), selten “ohne Entschädigung’ (x 431), “ungestraft, ungerächt’ (A., Pl.), mit arıxta, -In f. "Ehrlosigkeit, Entehrung? (seit » 142), -do “entehren, mißachten’ … — [Frisk, s.v. τίλφη, p. 1873]