1. τόρβηλος · torbēlos — Beekes
τόρβηλος [adj.] - μεμψίμοιρος ‘criticizing, querulous’ (H.). *ETYM Specht KZ 59 (1932): 34' explains it by dissimilation from ἔτόλβηλος, which could belong to the isolated form τέλβεσθαι: μεμψιμοιρεῖν, ἐπικαλεῖν ‘to grumble, complain’ (H.). These forms could go back to a root *telg’-, but no cognate forms are known. — [Beekes, s.v. τόρβηλος, p. 1545]
2. τόρβηλος · torbēlos — Chantraine
τόρβηλος : μεμψίμοιρος (Hsch.). Frisk rappelle une hypothèse ingénieuse de Specht, KZ 59, 1931-1932, 34 n. 1, qui suppose une dissimilation pour τόλθηλος et rapproche une autre glose TéAGeofor μεμψιμοιρεῖν, ἐπικαλεῖν (p. 140 Schmidt). Mais cette analyse ne fournit pas d’étymologie. — [Chantraine, s.v. τόρβηλος, p. 1144]
3. τόρβηλος · torbēlos — Frisk
τόρβηλος" μεμψίμοιρος H. — Von Specht ΚΖ 59, 34 A.I ein- leuchtend durch Dissimilation aus *rö)ßn2os erklärt und mit dem sonst isolierten τέλβεσϑαι" μεμψιμοιρεῖν, ἐπικαλεῖν H. (alphabetisch unrichtig) verbunden. vöpyos m. ‘Geier’ (Kall.Fr. 204, Lyk.), τόργος ὑγρόφοιτος ‘Schwan’ (Lyk.). — Wort der gelehrten alexandrinischen Diehtung, ohne befriedigende Etymologie. Nach Fick 1, 570 u.a. zum germanischen Wort für … — [Frisk, s.v. τόρβηλος, p. 1883]
4. τόρβηλος· · torbēlos· — LSJ