1. τρίαινα · triaina — Beekes
τρίαινα [6] ‘trident’, weapon of Poseidon (epic poet. Il.+); in medicine, designation of a cautery (Paul. Aeg.). <1E? *trei-es ‘three’, PG?> *COMP τριαινοῦχος [m.]} ‘wielder of the tpiaiva’ (comm. P1.). *DER Denominative τριαινόω ‘to shake (with the trident) (E., com.), also συν-, etc.; thence probably τριαινατῆρες’ ἀντὶ τοῦ ἀροτριοῦντος (H.) (probably for *tpiarvw-). *ETYM From τρεῖς, τρία after the instrument … — [Beekes, s.v. τρίαινα, p. 1559]
2. τρίαινα · triaina — Chantraine
τρίαινα : f. «trident» attribut de Poseidon (Hom., trag., Ar., etc.}, « fourche à trois dents » (Long.), « cautère » (médec.). Au premier terme de composé : τριαινοῦχος m. «qui possède un trident » (tardif). Verbe dénominatif : τριαινόω «secouer, briser avec un trident» ou «comme avec un trident » (E., Ar.) ; avec des préverbes : ἀνα- et èxrares et tardifs, ouv- (PL com., E.). D'où τριαινατῆρες (lire -wrñpsc) * ἀντὶ … — [Chantraine, s.v. τρίαινα, p. 1155]
3. Τρίαινα · Triaina — Chantraine
Τρίαινα subsiste en grec moderne. Et.: Tiré du radical de τρεῖς, τρία, avec le suffixe féminin -αινα qui figure entre autres dans divers noms d'objets : ἄκαινα, μολύδδαινα, etc. — [Chantraine, s.v. Τρίαινα, p. 1155]
4. τρίαινα · triaina — Frisk
τρίαινα m. “Schwinger des Dreizacks’ (Pi.), ὀρσί-αλος “meererregend’ (B.), PN wie Ὀρσέ-λαος (böot.), Ὀρσί-λοχος (Ll.) neben sicher nominalem Ὀρτί-λοχος (dor.); s. Schwyzer 442, Bechtel Hist. PN 353£f., Wackernagel Unt. 236 A.1. Als Hinterglied in der Zusammenbildung κονι-ορ-τός (8. κόνις), in Verbaladj. wie de-oog-ros “von den Göttern ausgegangen’ (Pi., A.), νέτορ-τος “neuerstanden’ (8.). — Ableitungen nur ὄρου-σις … — [Frisk, s.v. τρίαινα, p. 1395]
5. τρίαινα · triaina — Frisk
τρίαινα f. "Dreizack’, Waffe des Poseidon (ep. poet. seit 11.), mediz. Bez. eines Brenneisens (Paul. Aeg.); auch als Vorderglied, z.B. τριαιν-οὔχος m. “Schwinger der r.’ (Plat.-Komm.). Denom. τριαινόω, auch m. συν- u.a., “(mit dem Dreizack) erschüttern’ (E., Kom.); davon wahrschemlich τριαινατῆρες" ἀντὶ τοῦ ἀροτριοῦντος H. (wohl für τριαινω-). — Von τρεῖς, τρία nach den Gerätenamen auf -awa, z.B. ἄκαινα, ἀρύταινα … — [Frisk, s.v. τρίαινα, p. 1902]
6. τρίαινα · triaina — LSJ
trident, three-pronged fish-speartrident, three-pronged fish-spear, the badge of Poseidon, Il. 12.27, Od. 4.506, 5.292, A. Pr. 925, E. Fr. 360.47; as a symbol of the empire of the sea, Ar. Eq. 839; τρίαιναν ἐσθλὸς καὶ κυβερνήτης σοφός, i. e. a good fisherman . . , Archil. 45.
II three-pronged forkthree-pronged fork, Longus 4.40; cf. τριαινόω II.
III a constellation rising with Pisces, Teucer in Boll Sphaera 52.
IV a kind of cautery, Paul.Aeg. 6.48.