ὑπεραναιδεύομαι · hyperanaideuomai — LSJ
to be surpassed in impudence, Ar. Eq. 1206 (cj. Anon. in Budaei et aliorum Dictionario Graecolatino, Basil. 1565, pro -αναιδεσθήσομαι); Dind. suggests ὑπεραναιδισθήσομαι, citing AB 80: ἀναιδίζεσθαι· Ἀριστοφάνης Ἱππεῦσιν.