ὑπερόπτης · hyperoptēs — LSJ
contemner, disdainer, χρυσοῦ καναχῆς ὑπερόπτας (dub. l.) S. Ant. 130 (anap.); ὑ. τῶν εἰωθότων Th. 3.38: abs., disdainful, haughty, πρὸς πάντα παλίγκοτος ἠδʼ ὑ. Theoc. 22.58; ὑ. καὶ ὑβρισταί Arist. EN 1124a29, cf. Phld. Vit. p.36J., Jul. ad Them. 264d (10).