ὑπερπετής · hyperpetēs — LSJ
flying over or above, τοῦ τείχους ὑπερπετῆ γιγνόμενα τὰ βέλη Aen.Tact. 32.10; βέλη ὑ. τῶν πρωτοστατῶν φερόμενα darts flying over their heads, Plb. 18.30.3, cf. 8.7.3, D.S. 14.23; ὑ. ὄρνεις Str. 5.4.5; τὸ ὑ. all that flies over, Id. 15.1.38; ὑ. πνεῖν, of winds, Id. 15.3.10: metaph., high-flying, Luc. Pr.Im. 17.
stretching beyond, reaching high, θωράκια Plb. 8.4.4; φάλαγξ outflanking, D.H. 9.11: c. gen., ὑ. τῆς πνοῆς far above, D.S. 17.7; κορυφὴ -εστέρα τῆς καμήλου reaching higher, Str. 16.4.16; ἐὰν βίᾳ τις τὸ κλύσμα ἐνθλίβων ὑπερπετὲς αὐτὸ ποιήσῃ too high, Mnesith. ap. Orib. 8.38.9.