ὑπισχνέομαι (upischneomai)

What it meant

1. ὑπισχνέομαι · hypischneomai — Beekes

ὑπισχνέομαι [v.] ‘to promise’ (Att. Hdt.). eVAR Older ὑπίσχομαι (epic Ion. Delph. εἴς, aor. ὑποσχέσθαι (Il), fut. ὑποσχήσομαι, perf. ὑπέσχημαι (Att. etc.) *ETYM In Attic and Hdt., the v-formation ὑπισχνέομαι replaced ὑπίσχομαι due to the antonym ἀρνέομαι, acc. to Wackernagel 1916: 217f. See » ἔχω 1. — [Beekes, s.v. ὑπισχνέομαι, p. 1586]

2. ὑπισχνέομαι · hypischneomai — Chantraine

ὑπισχνέομαι : Hdt, ait, substitut de ὑπίσχομαι (Hom., ion., delph.), aor. ὑποσχέσθαι (Hom., etc.}, fut. ὑποσχήσομαι, part. ὑπέσχημαι (att., etc.) « s'engager à, promettre, proclamer», etc. Wackernagel, Spr. Unt. 217 sq., pense que ce présent s'est substitué à ὑπίσχομαι par analogie avec l'antonyme ἀρνέομαι. Voir 1. ἔχω. Le grec moderne garde ὑπόσχομαι. — [Chantraine, s.v. ὑπισχνέομαι, p. 1178]

3. ὑπισχνέομαι · hypischneomai — Frisk

ὑπισχνέομαι (att., Hdt.), älter ὑπίσχομαι (ep. ion. delph. u.a.), Aor. ὑποσχέσϑαι (seit Il.), Fut. ὑποσχήσομαι, Perf. ὑπέσχημαι (att. usw.) “versprechen’. — Für ὑπίσχομαι trat im Attischen und bei Hdt. die v-Bildung ὑπισχνέομαι ein nach dem Oppositum ἀρνέομαι (Wackernagel Unt. 217f.). Weiteres s. 1. ἔχω. — [Frisk, s.v. ὑπισχνέομαι, p. 1942]

4. ὑπισχνέομαι · hypischneomai — LSJ

take upon oneself, undertake to do, promise

take upon oneself, i.e. undertake to do, δείδω μὴ οὔ τίς τοι ὑπόσχηται τόδε ἔργον Il. 10.39; τροφαῖσι βασιλικαῖσι καὶ παιδεύμασιν ἅπανθʼ ὑπισχνεῖθʼ ὡς ἀπὸ σπλάγχνων ἑῶν Ezek. Exag. 38 (s.v.l.): more freq., promise, ὑποσχέσθαι δʼ ἑκατόμβας Il. 6.115, cf. 23.195; ὅσσα τοι . . ὑπέσχετο δῶρα 9.263; βουλέων, ἅς τέ μοι αὐτὸς ὑ. 12.236, cf. 20.84; ὑ. δαπάνην τῇ στρατιῇ Hdt. 5.30; [πόλεσιν] ὀλιγαρχίαν Th. 8.48, etc.: with a thing as subject, τῆς τῶν ὀδόντων ἀναφυήσεως ὑπισχνουμένης τὴν τῶν στερεμνιωτέρω

c. inf. fut., ὑπό τʼ ἔσχετο—καὶ κατένευσε—δωσέμεναι Il. 13.368, cf. Od. 4.6; ὑ.—καὶ κατένευσεν—Ἴλιον ἐκπέρσαντʼ . . ἀπονέεσθαι (for this Verb has a fut. sense) Il. 2.112, 9.19; ὑ. Ἑλένην . . δωσέμεν Ἀτρεΐδῃσιν ἄγειν 22.114; ὑ. δυοκαίδεκα βοῦς . . ἱερευσέμεν 6.93; so in Trag. and Att., S. Ph. 615, E. Tr. 930, Pl. Phdr. 235d, etc.; also ὑ. ἦ μὴν . . , c. inf. fut., X. Cyr. 6.2.3: c. acc. et inf. fut., ἐγὼ δέ τοι αὐτὸν ὑπίσχομαι . . τείσειν Od. 8.347, cf. A. Eu. 804.

c. inf. aor., only f.l., as in X. An. 1.2.2, 2.3.19 (where the variants παύσεσθαι, βουλεύσεσθαι are now accepted), while in Cyr. 2.2.12, 6.1.21, An. 7.2.24 he uses inf. fut.; in D. 42.17, for ἀποφαίνειν Cobet restores ἀποφανεῖν.

d she makes promises

freq. with a neut. Adj., μεγάλα ὑ. Hdt. 2.152, al.: without acc., ὑπίσχεται ἀνδρὶ ἑκάστῳ she makes promises to each man, Od. 2.91; ὑπισχνέεται καὶ ὤμοσε Hdt. 9.109, cf. 5.51; ἠρώτα αὐτὴν εἰ ἐθελήσει διακονῆσαί οἱ, καὶ ἣ ὑπέσχετο τάχιστα Antipho 1.16; ὑποσχόμενος . . , ἃ ὑπεδέξατο οὐκ ἐπετέλει Th. 2.95.

2 profess that, profess, profess

c. inf. pres., profess that one is, profess to be, ὑ. οἷός τε εἶναι Hdt. 7.104; οὐδεὶς ὑπέσχετο εἰδέναι Id. 2.28, cf. Pl. Sph. 234b, Tht. 178e; also, profess to do a thing, ὑ. ποιεῖν ἄνδρας ἀγαθοὺς πολίτας Id. Prt. 319a, cf. Sph. 232d; θεοὺς ὑ. πείθειν Id. Lg. 909b; ὑ. συστρατεύεσθαι X. An. 7.7.31 (-σεσθαι Cobet); with ὡς, ὑ. ὡς . . ἐπίστασαι Pl. Ion 541e.

3 consent

consent, οὐχ ὑπέσχετο λαβεῖν τιμὴν (price) ἀλλʼ ἐχαρίσατο Sammelb. 7457.8 (ii B. C.).

ὑπισχνέομαι

What it meant

Where it came from

Downloads

Ask the librarian