Plotinus, Enneads 5.9 (DIORISIS sentence 4321)

Αἱ δὲ ἐπιστῆμαι ἐν ψυχῆι λογικῆι οὖσαι αἱ μὲν τῶν αἰσθητῶν εἰ δεῖ ἐπιστήμας τούτων λέγειν, πρέπει δὲ αὐταῖς τὸ τῆς δόξης ὄνομα ὕστεραι τῶν πραγμάτων οὖσαι εἰκόνες εἰσὶ τούτων τῶν δὲ νοητῶν, αἳ δὴ καὶ ὄντως ἐπιστῆμαι, παρὰ νοῦ εἰς λογικὴν ψυχὴν ἐλθοῦσαι αἰσθητὸν μὲν οὐδὲν νοοῦσι καθόσον δέ εἰσιν ἐπιστῆμαι, εἰσὶν αὐτὰ ἕκαστα ἃ νοοῦσι, καὶ ἔνδοθεν τό τε νοητὸν τήν τε νόησιν ἔχουσιν, ὅτι ὁ νοῦς ἔνδον ὅ ἐστιν αὐτὰ τὰ πρῶτα συνὼν αὐτῶι ἀεὶ καὶ ἐνεργείαι ὑπάρχων καὶ οὐκ ἐπιβάλλων ὡς οὐκ ἔχων ἢ ἐπικτώμενος ἢ διεξοδεύων οὐ προκεχειρισμένα ψυχῆς γὰρ ταῦτα πάθη ἀλλʼ ἕστηκεν ἐν αὑτῶι ὁμοῦ πάντα ὤν, οὐ νοήσας, ἵνʼ ὑποστήσηι ἕκαστα.