1. κασσίτερος · kassiteros — Beekes
κασσίτερος [m.] ‘tin’ (Il). «ΡῈ» eVAR Att. καττίτερος. eCOMP As a first member in κασσιτερο-ποιός ‘tinner’ (Ptol.). *DER κασσιτέρινος (καττι-} ‘made of tin’ (Att. inscr., Arist.); Kacottepides νῆσοι “the tin-islands”, probably South-West of Britain (Hdt. 3, 115, Str.); κασσιτερᾶς [m.] ‘tinner’ (pap.); κασσιτερόω ‘tin’ (Dsc.). *ETYM Elamitie origin has been suggested, from *kassi-ti-ra “coming from the land of the … — [Beekes, s.v. κασσίτερος, p. 701]
2. κασσίτερος · kassiteros — Chantraine
κασσίτερος Ainsi le vieux mot κασίγνητος, qui ne survit qu’en éolien et en arcado-chypriote, appartient au fonds non ionien de la langue épique et reflète dans quelques emplois une conception patriarcale de la famille. — [Chantraine, s.v. κασσίτερος, p. 517]
3. κασσίτερος · kassiteros — Chantraine
κασσίτερος : att. καττίτερος m. «étain» (Il, ion. Delphes, inser. att.). Composés κασσιτεροποιός «ouvrier qui travaille l'étain » et κασσιτερουργός sont tardifs. Dérivés : κασσιτέρινος (att. καττι-) « d’étain» (inscr. att., Arist., etc)., κασσιτερᾶς «étameur » (pap.), Κασσιτεpiôec (νῆσοι) les îles Cassitérides où l'on trouve de l’étain (Hdt. 3,115, etc.), p.-ê. les îles Scilly au sud-ouest de la Grande Bretagne. … — [Chantraine, s.v. κασσίτερος, p. 517]
4. Κασσίτερος · Kassiteros — Chantraine
Κασσίτερος, etc., subsistent en grec moderne. — [Chantraine, s.v. Κασσίτερος, p. 517]
5. κασσίτερος · kassiteros — Chantraine
κασσίτερος Le mot est passé en lat. cassiterum, en v. sl. kosilerü, etc., en skr. kastira- (mot de lexique). El.: Très obscure. On admet souvent que le mot est pris aux Élamites ; ce serait le métal qui vient des Cassites, cf. Hüsing, Or. Li. Zeitung. 1907, 25; Hrozny, CRAI 1939, 347, etc. (?). L'hypothèse qui fait venir le nom de celui des îles Cassitérides (îles Scilly} est impossible pour un terme qui remonte à … — [Chantraine, s.v. κασσίτερος, p. 518]
6. κασσίτερος · kassiteros — Frisk
κασσίτερος: att. καττίτερος m. "Zinn’ (ep. ion. seit II., att. Inschr.); als Vorderglied in κασσιτερο-ποιός “Verzinner’ (Ptol.). — Davon κασσιτέρινος (xarrı-) "ans Zinn’ (att. Inschr., Arist. u.a.); Κασσιτερίδες νῆσοι „die Zinninseln‘“, wahrscheinlich sw. von Britannien (Hdt. 3,115, Str.); κασσιτερᾶς m. “Verzinner’ (Pap.); κασσιτερόω ‘verzinnen’ (Dsk.). Herkunft strittig. Man hat einerseits elamitischen Ursprung … — [Frisk, s.v. κασσίτερος, p. 830]
7. κασσίτερος · kassiteros — LSJ
tin, tin, plates of tintin (never in Od.), Il. 11.25, 23.503, SIG 247i 3 (Delph., iv B.C.), etc.; ἐτήκετο κασσίτερος ὣς τέχνῃ ὕπʼ αἰζηῶν Hes. Th. 862, cf. Il. 18.474; χεῦμα κασσιτέροιο a plating of tin, 23.561; κ. πάνεφθος Hes. Sc. 208; κνημῖδας ἑανοῦ κ. Il. 18.613; δύο καττιτέρω two plates of tin, IG 2(2).204.23, cf. Hdt. 3.115. (Elamite word, cf. Bab. kassi-tira: hence Skt. kastīram.)