κατ-άγνῡμι · kat-agnymi — LSJ
break in pieces, shatter, κατά θʼ ἅρματα ἄξω Il. 8.403; ἄξονα Hes. Op. 693; τὸ (sc. ἔγχος) γὰρ κατεάξαμεν Il. 13.257; νέα μέν μοι κατέαξε Ποσειδάων Od. 9.283, cf. Hes. Op. 666; εἴ τινες μαχεσάμενοι ἔτυχον ἀλλήλων κατάξαντες τὰς κεφαλάς Lys. 3.42; κατάξειέ τις αὐτοῦ μεθύων τὴν κεφαλήν Ar. Ach. 1166 cod. R (v.l. τῆς κεφαλῆς, cf. οὐ γὰρ κατάξει τῆς κεφαλῆς τὰ ῥήματα Eup. 323, κατῆξε τῶν πλευρέων Hp. Epid. 5.26, v. sub fin.); κατάξω τὴν κεφαλήν, ἄνθρωπέ, σου Men. Sam. 173; γυνὴ κατέαξʼ ἐχῖνον Ar. V.
weaken, enervate, πατρίδα θʼ, ἢν αὔξειν χρεὼν καὶ μὴ κατᾶξαι E. Supp. 508; τὰς ψυχὰς καταγνύουσι X. Oec. 6.5: abs. in pf. part. κατεαγώς effeminate, D.H. Comp. 18, Ath. 12.524f; αὐλητὴς τῶν κ. Plu. Dem. 4; κ. μουσική S.E. M. 6.14.
Pass. with pf. Act., to be broken, δόρατα κατεηγότα Hdt. 7.224; ὀστέα Hp. Fract. 8; κληΐς Id. Art. 14; περὶ δʼ ἐμῷ κάρᾳ κατάγνυται τὸ τεῦχος S. Fr. 565.3; κατέαγεν ἡ χύτρα Ar. Th. 403; esp. καταγῆναι τὴν κεφαλήν have oneʼs head broken, And. 1.61, Lys. 3.14; τὴν κεφαλὴν κατεαγέναι D. 54.35: Com., στάμνου κεφαλὴν κατεαγότος Ar. Pl. 545; τὸ κρανίον E. Cyc. 684; τὸ σκάφιον Ar. Fr. 604; κατεαγέναι or κατάγνυσθαι τὰ ὦτα, of pugilists, Pl. Grg. 515e, Prt. 342b; τὴν κλεῖν κατεαγώς D. 18.67: also c. gen.