καταμάρπτω · katamarptō — LSJ
catch, ὥς κεν ἔμʼ ἔντοσθεν πόλιος καταμάρψῃ ἐόντα Il. 6.364; esp. catch, overtake one running away, ὅτε δὴ κατέμαρπτε διώκων 5.65, cf. 16.598, Pi. N. 3.35; κατὰ γαῖʼ αὐτόν τέ νιν καὶ . . ἵππους ἔμαρψεν Id. O. 6.14; ἐπεὶ κατὰ γῆρας ἔμαρψεν Od. 24.390; ἄλλον δʼ οὐ -έμαρψε δίκη Thgn. 207; κρέσσον ἔσφαλε τέχνα -μάρψαςʼ Pi. I. 4(3).35; κατὰ μητέρα πότμος ἔμαρψε IG 14.1389i17.