1. ab-dĭco — Lewis & Short
ab-dĭco, āvi, ātum, 1, v. a. (prop.
abdicat enim voluptati inesse bonitatem,Pseudo Apul. de Dogm. Plat. 3 init.—With acc. (so very freq. in the elder Pliny): naturam abdico, Pac. ap. Non. 306, 32 (Trag. p. 120 Rib.):
ubi plus mali quam boni reperio, id totum abdico atque eicio,Cic. de Or. 2, 24, 102:
legem agrariam,Plin. 7, 30, 31, § 116:
corticem,id. 13, 22, 43, § 124:
ea (signa) in totum,id. 10, 4, 5, § 16; cf.:
utinam posset e vita in totum abdicari (aurum),be got rid of, id. 33, 1, 3, § 6:
omni venere abdicata,id. 5, 17, 15, § 73 al.
qui ex duobus legitlmis alterum in adoptionem dederat, alterum abdicaverat,Quint. 3, 6, 97; cf.:
minus dicto audientem fllium,id. 7, 1, 14:
ex meretrice natum,id. 11, 1, 82 al.:
quae in scholis abdicatorum, haee in foro exheredatorum a parcntibus ratio cst,id. 7, 4, 11.—Absol.:
pater abdicans,Quint. 11, 1, 59; cf.:
filius abdicantis,id. 4, 2, 95; and:
abdicandi jus,id. 3, 6, 77.—Hence, patrem, to disoun, Curt. 4, 10, 3.
deponere magistratum): consules magistratu se abdicaverunt,Cic. Div. 2, 35, 74; so, so magistrutu, id. Leg. 2, 12, 31; Liv. 4, 15, 4 al.:
se dictatu. rā,Caes. B. C. 3, 2; Liv. 2, 31, 10; 9, 26, 18 al.:
sc consulatu,id. 2, 2, 10; Vell. 2, 22, 2:
se praeturā,Cic. Cat. 3, 6, 14:
se aedilitate,Liv. 39, 39, 9 etc. Likewise:
se tutelā,Cic. Att. 6, 1, 4; and fig.: se scriptu, Piso ap. Gell. 6, 9, 4; cf.:
eo die (Antonius) se non modo consulatu, sed etiam libertate abdicavit,Cic. Phil. 3, 5, 12. — Absol.: augures rem ad senatum;
senatus, ut abdicarent consules: abdicaverunt,Cic. N. D. 2, 4, 11.—
(patres) abdicare consulatum jubentes et deponere imperium,Liv. 2, 28 fin.:
abdicando dictaturam,id. 6, 18, 4.—In pass.:
abdicato magistratu,Sall. C. 47, 3; cf.:
inter priorem dictaturam abdicatam novamque a Manlio initam,Liv. 6, 39:
causa non abdicandae dictaturae,id. 5, 49 fin.