affābĭlis — Lewis & Short
affābĭlis (better adf-), e, adj.adfari,
adfabilis, blandus,Nep. Alcib. 1, 3:
nec dictu adfabilis ulli,Verg. A. 3, 621 (cf. Att. ap. Macr. S. 6, 1:
quem nec adfari queas): adfabilior,Sen. Ep. 79:
adfabilem te facito,Vulg. Eccli. 4, 7.—Sup. prob. not used.— Adv.: adfābĭlĭter, courteously, kindly, Macr. S. 7, 2;
Spart. ap. Carac. 3: adfabilissime,Gell. 16, 3.