blandĭor — Lewis & Short
blandĭor, ītus, 4, v. dep.blandus.
I Prop., lit., to cling caressingly to one, to fawn upon, to flatter, soothe, caress, fondle, coax (class.).
1 With dat.:
matri interfectae infante miserabiliter blandiente,Plin. 34, 8, 19, § 88.—
2 With inter se, Plin. 10, 37, 52, § 109.—
3 With ut and subj.:
Hannibalem pueriliter blandientem patri ut duceretur in Hispaniam,Liv. 21, 1, 4.—
4 Absol.:
cessit immanis tibi blandienti Janitor aulae Cerberus,Hor. C. 3, 11, 15:
tantusque in eo vigor, et dulcis quidam blandientis risus apparuit, ut, etc.,Just. 1, 4, 12:
et modo blanditur, modo... Terret,Ov. M. 10, 416.—
II Transf.
A In gen., to flatter, make flattering, courteous speeches, be complaisant to.
1 With dat.:
nostro ordini palam blandiuntur,Plaut. Cist. 1, 1, 37:
blandiri eis subtiliter a quibus est petendum,Cic. de Or. 1, 20, 90:
cur matri praeterea blanditur?id. Fl. 37, 92:
durae supplex blandire puellae,Ov. A. A. 2, 527:
sic (Venus) patruo blandita suo est,id. M. 4, 532; 6, 440; 14, 705.—
2 Absol.:
quippe qui litigare se simulans blandiatur,Cic. Lael. 26, 99:
lingua juvet, mentemque tegat. Blandire, noceque,Ov. Am. 1, 8, 103:
in blandiendo (vox) lenis et summissa,Quint. 11, 3, 63:
pavidum blandita,timidly coaxing, Ov. M. 9, 569: qui cum dolet blanditur, post tempus sapit, Publ. Syr. v. 506 Rib.—
3 With per:
de Commageno mirifice mihi et per se et per Pomponium blanditur Appius,Cic. Q. Fr. 2, 10 (12), 2.—
4 With abl.:
torrenti ac meditatā cotidie oratione blandiens,Plin. 26, 3, 7, § 12.—
B In partic.
1 Blandiri sibi, etc., to flatter one's self with something, to fancy something, delude one's self:
blandiuntur enim sibi, qui putant, etc.,Dig. 26, 7, 3, § 2.—So often in Dig. et Codd.; cf.:
ne nobis blandiar,not to flatter ourselves, to tell the whole truth, Juv. 3, 126.—
2 Pregn., to persuade or impel by flattery ( = blandiendo persuadeo or compello—very rare).
a With subj.:
(ipsa voluptas) res per Veneris blanditur saecla propagent ( = sic blanditur ut propagent),Lucr. 2, 173 Lachm.—
b With ab and ad:
cum etiam saepe blandiatur gratia conviviorum a veris indiciis ad falsam probationem,Vitr. 3 praef.—
III Trop.
A Of inanim. things as subjects, to flatter, please, be agreeable or favorable to; to allure by pleasure, to attract, entice, invite.
1 With dat.:
video quam suaviter voluptas sensibus nostris blandiatur,Cic. Ac. 2, 45, 139:
blandiebatur coeptis fortuna,Tac. H. 2, 10. —
2 Absol.:
fortuna cum blanditur captatum venit, Publ. Syr. v. 167 Rib: blandiente inertiā,Tac. H. 4, 4:
ignoscere vitiis blandientibus,id. Agr. 16; Suet. Ner. 20; Plin. 13, 9, 17, § 60.—
3 With abl.: opportuna suā blanditur populus umbrā, Ov M. 10, 555.—
B Of things as objects:
cur ego non votis blandiar ipse meis?i. e. believe what I wish, Ov. Am. 2, 11, 54:
nisi tamen auribus nostris bibliopolae blandiuntur,tickle with flattery, Plin. Ep. 1, 2, 6.—Hence,
A Subst.: blandĭens, entis, m., a flatterer:
adversus blandientes incorruptus,Tac. H. 1, 35.—
B blandītus, a, um, P. a., pleasant, agreeable, charming (rare):
rosae,Prop. 4 (5), 6, 72.
peregrinatio,Plin. 10, 23, 33, § 67.