1. blătĕro — Lewis & Short
blătĕro, āvi, ātum, 1, v. a.kindred with bla/c, simple, stupid, Paul. ex Fest. p. 34 Müll.; cf. blactero.
illud memento, ne quid in primis blateres,id. ib.; Plaut. ap. Non. p. 44, 15: desine blaterare, Caecil. ap. Non. p. 79, 2: cum magno blateras clamore, furisque, * Hor. S. 2, 7, 35; Gell. 1, 15, 17:
his et similibus blateratis,App. M. 4, p. 153, 18; so id. Mag. p. 275, 8; id. Flor. p. 345, 19.—